Uruchamianie i monitorowanie

Automatyzację można wywołać na trzy sposoby: ręcznie z panelu, z harmonogramu oraz z zewnątrz - komendą CLI z potoku CI/CD. Niezależnie od źródła, każde wywołanie tworzy uruchomienie, które trafia do wspólnej kolejki i jest widoczne w prawym panelu automatyzacji.

1. Uruchomienie ręczne

W widoku automatyzacji kliknij Uruchom w prawym górnym rogu. Uruchomienie pojawi się w zakładce W toku.

Wersje robocze uruchamiasz dowolną liczbę razy - to podstawowy sposób pracy nad robotem. Wersje opublikowane również można wywołać ręcznie, na przykład żeby powtórzyć proces po awarii systemu docelowego.

Strzałka obok przycisku rozwija dodatkowe opcje - między innymi komendę CLI opisaną niżej.

2. Harmonogramy

Harmonogram pozwala wywoływać opublikowaną automatyzację bez udziału człowieka - jednorazowo o wskazanej porze albo cyklicznie.

W widoku opublikowanej automatyzacji kliknij Zaplanuj uruchomienie.
Wybierz tryb i skonfiguruj częstotliwość.
Zatwierdź.

Okno planowania ma dwie zakładki: Jednorazowo i Cyklicznie.

2.1. Wywołanie jednorazowe

Wskaż Datę i godzinę uruchomienia. Automatyzacja odpali się raz, po czym harmonogram wygaśnie.

Przydatne przy migracjach i jednorazowych przetworzeniach, które mają wykonać się poza godzinami pracy.

2.2. Wywołanie cykliczne

Zakładka Cyklicznie dodaje pole Cykliczność z dwoma trybami oraz Wyzwalaj do, czyli datę wygaśnięcia harmonogramu.

Powtarzaj regularnie

Stały odstęp między wywołaniami - podajesz Powtarzaj co oraz Jednostkę czasu (np. co 2 godziny).

Powtarzaj niestandardowo

Zamiast stałego odstępu wskazujesz konkretne punkty w obrębie jednostki czasu. Wybierasz Jednostkę czasu, a następnie zaznaczasz wartości - na przykład jednostka Minuta i wybrane minuty 1, 3, 4 dadzą wywołania w pierwszej, trzeciej i czwartej minucie każdej godziny.

Sprawdź opis harmonogramu po zapisaniu

Zapisany harmonogram opisuje swoją regułę zdaniem - dla powyższego przykładu będzie to „O 01, 03 i 04 minut po godzinie". To najszybszy sposób, żeby upewnić się, że wyklikana konfiguracja znaczy to, co miała znaczyć.

Uważaj na częstotliwość

Jednostka Minuta pozwala zaplanować wywołania kilka razy na godzinę, a przy krótkim odstępie w trybie regularnym - jeszcze gęściej. Automatyzacja trwająca dłużej niż odstęp między wywołaniami zapełni kolejkę i zablokuje pozostałe procesy w organizacji, bo pula wykonawcza jest wspólna. Zaczynaj od rzadszych interwałów i zagęszczaj dopiero po zmierzeniu, ile naprawdę trwa przebieg.

Pomaga też pole Wyzwalaj do - ustawione na krótki okres sprawia, że nietrafiona konfiguracja wygasa sama, zamiast pracować w nieskończoność.

2.3. Zarządzanie harmonogramami

Harmonogramy danej automatyzacji znajdziesz w zakładce Zaplanowane w prawym panelu.

Karta harmonogramu pokazuje komplet informacji potrzebnych do oceny, czy działa zgodnie z zamiarem:

Pole	Znaczenie
Opis reguły	Zdanie opisujące cykl, np. „O 01, 03 i 04 minut po godzinie".
Od / Do	Okres obowiązywania harmonogramu.
Najbliższe uruchomienie	Kiedy padnie następne wywołanie.
Utworzono	Kiedy harmonogram powstał, i przez kogo.

Menu (⋮) przy karcie pozwala harmonogram usunąć. Zbiorczy widok wszystkich harmonogramów dostępny jest z lewego menu nawigacyjnego.

3. Uruchamianie z CLI i CI/CD

Opublikowaną automatyzację można wywołać z zewnątrz - z Jenkinsa, GitLab CI, GitHub Actions albo zwykłej konsoli.

Otwórz opublikowaną automatyzację.
Kliknij strzałkę obok przycisku Uruchom i wybierz Komenda CLI.
Skopiuj gotową komendę ikoną kopiowania i wstaw ją do swojego potoku.

Komenda korzysta z narzędzia testto-cli i ma postać:

testto-cli remote -u <USER> -p <PASSWORD> -i <ID_PROJEKTU> -X <ID_KODU_SCENARIUSZA>

Flaga	Znaczenie
`-u`	użytkownik
`-p`	hasło
`-i`	identyfikator projektu
`-X`	identyfikator kodu scenariusza

Identyfikatory są w skopiowanej komendzie już wypełnione - podmieniasz wyłącznie <USER> i <PASSWORD>.

3.1. Tokeny API

Wywołanie z zewnątrz wymaga tokenu API - konta technicznego, które nie jest powiązane z osobą i nie wygasa wraz z jej sesją. Tokeny tworzysz w ustawieniach organizacji, w sekcji Tokeny API.

Kliknij Utwórz token i nadaj mu nazwę mówiącą, co go używa (np. „CI - testy nocne").
Po utworzeniu przypisz tokenowi projekty - bez tego wywołanie zwróci błąd dostępu.
Skopiuj Client ID i Client secret.

Sekret pokazywany jest tylko raz

Client secret wyświetlany jest wyłącznie w momencie utworzenia i nie jest nigdzie zapisywany. Jeśli go zgubisz, pozostaje rotacja sekretu - dotychczasowy przestanie wtedy działać natychmiast, razem ze wszystkimi potokami, które go używają.

W CI przekazuj sekret zmienną środowiskową

Wariant z sekretem w linii poleceń jest wygodny do ręcznego sprawdzenia, ale w potoku trafia do logu builda. Do CI używaj wariantu ze zmienną środowiskową - platforma podpowiada obie postacie przy tworzeniu tokenu.

3.2. Zarządzanie tokenami

Operacja	Skutek
Rotuj sekret	Wystawia nowy sekret; poprzedni przestaje działać natychmiast.
Odwołaj	Token przestaje otrzymywać nowe uprawnienia. Już wydane pozostają ważne do wygaśnięcia.
Przywróć	Odwołany token znów działa, z tym samym sekretem.
Usuń	Trwale usuwa konto techniczne.

Odwołuj zamiast usuwać

Jeśli token pojawia się w historii uruchomień, rozważ odwołanie zamiast usunięcia - historia zachowa wtedy czytelną informację o tym, kto wywołał dany przebieg.

4. Monitorowanie

Prawy panel w widoku automatyzacji dzieli uruchomienia na zakładki.

4.1. Zakładka: W toku

Uruchomienia aktualnie oczekujące w kolejce lub wykonywane - niezależnie od tego, czy wywołałeś je ręcznie, czy przyszły z harmonogramu albo z CLI. Widzisz tu bieżący etap przebiegu.

4.2. Zakładka: Zakończone

Historia wykonanych przebiegów wraz ze statusem i czasem trwania.

Status	Znaczenie
Sukces	Skrypt zakończył się kodem `0`.
Niepowodzenie	Skrypt zakończył się kodem różnym od zera.
Błąd biznesowy	Skrypt zgłosił niepowodzenie biznesowe własnym kodem i komunikatem.
Przekroczono limit czasu	Praca robota przekroczyła limit etapu.
Błąd systemowy	Awaria po stronie środowiska uruchomieniowego, poza kodem robota.

4.3. Zakładka: W przygotowaniu

Zgłoszenia z danymi wsadowymi, które czekają na wypuszczenie. Opisuje je strona Zgłoszenia i dane wsadowe.

4.4. Zakładka: Zaplanowane

Nadchodzące wywołania wynikające z harmonogramów, z możliwością ich usunięcia przed wykonaniem.

4.5. Zakładka: Ustawienia

Priorytet, polityka automatycznego ponawiania i limity czasu etapów - patrz Ustawienia uruchomień.

5. Materiał diagnostyczny

Rozwinięcie wiersza zakończonego uruchomienia pokazuje dwie listy plików, każdy z własnym menu (⋮) i opcją pobrania.

Sekcja	Zawartość
Pliki wejściowe	Pliki podane dla tego uruchomienia. Puste, jeśli przebieg ich nie dostał.
Pliki wykonania	Artefakty zapisane przez robota do katalogu wyjściowego oraz `run.log` - dziennik przebiegu z pełnym wyjściem konsoli.

Menu (⋮) przy pliku zawiera jedną pozycję - Pobierz.

Pliki wejściowe opublikowanej wersji

Przy uruchomieniu opublikowanej automatyzacji lista Pliki wejściowe bywa pusta nawet wtedy, gdy w wersji roboczej wgrywałeś dane testowe - te nie wchodzą w skład publikacji. Materiał dla przebiegów produkcyjnych podaje się przez zgłoszenia.

Dziennik przebiegu jest zwykle pierwszym miejscem, do którego sięgniesz przy diagnozie - dlatego warto wypisywać postęp, nie tylko wynik końcowy. Robot meldujący kolejne kroki i liczbę przetworzonych pozycji jest nieporównanie łatwiejszy w analizie niż taki, który milczy aż do końca.

Dostępność materiału

Artefakty i dzienniki zajmują dużo miejsca, dlatego są przechowywane przez określony czas, po którym zostają automatycznie usunięte. Wyniki, które muszą przetrwać dłużej, przekazuj z robota do docelowego systemu - magazynu dokumentów, bazy albo repozytorium - zamiast polegać na artefaktach uruchomienia.