Zarządzanie automatyzacjami

Automatyzacja przechodzi ten sam cykl życia co scenariusz testowy: powstaje jako wersja robocza, jest strojona i uruchamiana, a po zatwierdzeniu staje się wersją opublikowaną - niezmienną i gotową do wywoływania z harmonogramu albo z potoku CI/CD.

Lista automatyzacji ma dwa filtry - Opublikowany i Roboczy - a każdy z nich prezentuje dane inaczej, bo odpowiada na inne pytanie.

1. Cykl życia

1.1. Wersja robocza (DRAFT)

Domyślny stan każdej nowo utworzonej automatyzacji, oznaczony wersją w formacie 0.0.DRAFT.0.

W tym widoku pozycje są pogrupowane procesami - jeden proces może mieć kilka wersji roboczych, więc rozwinięcie grupy pokazuje je wszystkie. Kolumny opisują Datę utworzenia i Datę modyfikacji, czyli to, co liczy się przy pracy nad kodem.

W tym stanie możesz swobodnie:

wgrywać, edytować i usuwać pliki pakietu,
zmieniać punkt wejścia,
dodawać i usuwać zmienne oraz sekrety,
uruchamiać automatyzację dowolną liczbę razy w celu weryfikacji.

To właściwe miejsce na całą pracę rozwojową.

1.2. Wersja opublikowana (FINAL)

Automatyzacja zatwierdzona jako stabilna, oznaczona wersją w formacie 1.0.FINAL.0. Staje się wersją bieżącą swojego procesu.

Tu lista jest płaska, bo każdy proces ma dokładnie jedną wersję bieżącą. Kolumny zmieniają się na Zaktualizowano i Utworzono, a nad listą pojawia się przełącznik Zarchiwizowane.

Wersja opublikowana jest niezmienna - jej pakiet, punkt wejścia i zestaw zmiennych nie podlegają edycji. Dzięki temu proces wywołany za miesiąc zachowa się tak samo jak dziś.

Dopiero po opublikowaniu dostępne stają się funkcje przeznaczone dla procesów produkcyjnych:

Harmonogramy - cykliczne wywoływanie.
Ustawienia uruchomień - priorytet i polityka automatycznego ponawiania.
Komendy CLI - wywołanie z zewnątrz.

Widok pojedynczej opublikowanej automatyzacji różni się też prawym panelem: dochodzą zakładki W przygotowaniu i Zaplanowane, których wersja robocza nie ma.

2. Publikowanie

Aby opublikować automatyzację, wejdź w jej widok i kliknij Opublikuj wersję. Platforma sprawdzi warunki techniczne i albo podniesie wersję, albo wskaże, czego brakuje.

2.1. Warunki wymagane do publikacji

#	Warunek	Dlaczego
1	W pakiecie musi być ustawiony punkt wejścia.	Bez niego nie wiadomo, co uruchomić.
2	Automatyzacja musi zostać uruchomiona co najmniej raz.	Kod, który nigdy nie ruszył, nie nadaje się na wersję produkcyjną.
3	Żadne uruchomienie nie może być aktualnie w toku.	Wynik trwającego przebiegu mógłby unieważnić decyzję o publikacji.
4	Ostatnie zakończone uruchomienie musi mieć status SUCCESS.	Publikujemy wersję, o której wiadomo, że działa.

Publikacja jest zablokowana do skutku

Jeśli którykolwiek warunek nie jest spełniony, platforma wyświetli komunikat i nie zmieni statusu. Najczęstsze przypadki to brak punktu wejścia oraz ostatni przebieg zakończony błędem - wystarczy wtedy poprawić skrypt i uruchomić go ponownie.

Komunikat pojawia się jako powiadomienie w dolnej części ekranu i wprost nazywa niespełniony warunek - na przykład:

✕ Scenariusz musi zostać wywołany pomyślnie co najmniej jeden raz przed jego publikacją.

Świadomie nieudany przebieg blokuje publikację

Jeśli ostatnie uruchomienie robiłeś po to, żeby sprawdzić obsługę błędu, publikacja będzie zablokowana - liczy się ostatni wynik, nie najlepszy. Uruchom automatyzację jeszcze raz na poprawnych danych i dopiero wtedy publikuj.

2.2. Co dzieje się po publikacji

Status zmienia się z DRAFT na FINAL, a numer wersji zostaje podniesiony.
Wersja ma postać major.minor.STATUS.wydanie. Pierwsza publikacja procesu podnosi major z 0 na 1; każda kolejna zwiększa ostatni człon, więc druga publikacja tej samej automatyzacji da 1.0.FINAL.1.
Automatyzacja staje się wersją bieżącą swojego procesu.
Powiązane wersje robocze tego procesu zostają usunięte.
Pakiet i konfiguracja stają się niezmienne.

3. Modyfikacja opublikowanej automatyzacji

Opublikowanej wersji nie da się edytować bezpośrednio. Aby wprowadzić zmiany:

Wejdź w widok opublikowanej automatyzacji.
Kliknij Edytuj - platforma utworzy nową wersję roboczą na podstawie bieżącej.
Wprowadź zmiany w pakiecie, zmiennych albo danych wejściowych.
Uruchom automatyzację, aby potwierdzić, że działa.
Kliknij Opublikuj wersję.

Poprzednia wersja opublikowana pozostaje wersją bieżącą aż do momentu opublikowania nowej - proces produkcyjny nie przestaje działać na czas prac.

Każda publikacja podnosi numer wersji, dzięki czemu w historii uruchomień widać, która wersja procesu wyprodukowała dany wynik. To bywa rozstrzygające przy analizie wyników sprzed kilku tygodni - zwłaszcza gdy w międzyczasie zmienił się pakiet robota.

4. Operacje na liście

Menu kontekstowe (⋮) przy każdej pozycji udostępnia dodatkowe akcje. Zestaw zależy od statusu - wersji roboczej wolno więcej w jedną stronę, opublikowanej w drugą.

4.1. Wersja robocza

Operacja	Opis
Duplikuj	Tworzy kopię automatyzacji wraz z zawartością, jako nową wersję roboczą.
Usuń	Trwale usuwa wersję roboczą.
Edytuj	Zmiana nazwy i opisu automatyzacji.

Usunięcie wersji roboczej jest nieodwracalne

Kasowany jest jej pakiet i konfiguracja. Kod trzymany wyłącznie w platformie nie ma kopii - właściwym miejscem na źródła robota pozostaje Twoje repozytorium.

4.2. Wersja opublikowana

Operacja	Opis
Duplikuj	Tworzy kopię jako nową wersję roboczą.
Zarchiwizuj	Wycofuje proces z listy bieżącej, nie kasując go.
Edytuj	Zmiana nazwy i opisu automatyzacji.
Uruchom w tle	Kolejkuje uruchomienie bez przechodzenia do widoku automatyzacji.

Zwróć uwagę na dwie różnice względem wersji roboczej:

Nie ma pozycji „Usuń" - jej miejsce zajmuje Zarchiwizuj. Opublikowany proces zwykle ma za sobą historię uruchomień, więc platforma nie pozwala skasować go jednym kliknięciem.
Dochodzi „Uruchom w tle" - wygodne, gdy chcesz odpalić kilka procesów po kolei prosto z listy.

4.3. Archiwum

Zarchiwizowany proces znika z domyślnej listy, ale nie przepada. Nad listą opublikowanych znajduje się przełącznik Zarchiwizowane, który go przywraca do widoku.

Archiwizuj zamiast kasować

Proces, który przestał być potrzebny, lepiej zarchiwizować niż usunąć - historia jego uruchomień zachowuje wtedy sens, a wyniki sprzed miesięcy nadal da się powiązać z konkretną wersją.

5. Etykiety

Etykiety (tagi) porządkują listę, gdy automatyzacji zaczyna być dużo. Nadaje się je w widoku automatyzacji, obok napisu Etykiety.

Etykiety w rodzaju Faktury, Kadry czy Integracja-ERP sprawdzają się lepiej niż techniczne - porządkują listę obszarami biznesowymi i ułatwiają selektywne uruchamianie zestawu procesów z jednego obszaru.